Ongelukje

Je maakt wat mee als je met paarden werkt. Ik hoop dat, als jij een paard hebt, je er niet mee te maken krijgt, maar de meeste paardeneigenaren hebben het wel een keer mee gemaakt. Je komt bij je paard aan en hij heeft een wond. Niet fijn. Vanochtend kwam ik bij een klant voor gedragstraining toen we erachter kwamen dat haar paard een wond had. Vooral omdat er ook een stuk van de hoefwand af was, werd besloten de paardenarts te bellen.

De eigenaresse is geen paniekvogel, het paard was rustig en ik was er toch en besloot mee te wachten op de paardenarts. Het kon wel eens een uur gaan duren. Wat ik echter zo waardevol vind van gedragstraining met de clicker is natuurlijk de positieve en creatieve benadering. Toen ik die wereld in dook, is mijn benadering van lastige situaties in het dagelijkse leven ook positiever en creatiever geworden. Ik besloot daarom toch voor te stellen, als afleiding van het geheel, om tijdens het wachten de training door te laten gaan. Het paard stond rustig hooi te eten en er was geen acute situatie. De eigenaresse kon ook wel even wat afleiding gebruiken. En er is meer dan genoeg wat je stilstaand kunt trainen.

Mijn manier van trainen maakt positief, creatief en vindingrijk en dus paste ik dat ook hier toe. Ik besloot eerst even samen met de eigenaresse over het paard te praten. Waar loopt ze tegenaan met de merrie? Waar wil ze graag aan werken? Wat gaat goed, wat gaat minder? Ik kende deze merrie in ieder geval al van de reading die ik op afstand had gedaan (en in het echt bleek ze nog veel leuker!), dus vanuit hier konden we makkelijk een bruggetje maken. Ik wilde vervolgens de eigenaresse nog even haar rust gunnen en stelde voor dat ik alvast eens zou kijken hoe de merrie op de clicker reageert.

Normaal gesproken zou je een paardeneigenaar helemaal niet willen lastig vallen met ‘zullen we toch kijken of we kunnen trainen?’ na zo’n ontdekking! En in dit geval bleek het de juiste keuze. Zowel de eigenaresse als de merrie hadden even afleiding. Sterker nog, de merrie begon het aanleren van de click heel leuk te vinden en de eigenaresse had zelfs even tijd om met de pensioneigenaar te kijken wat de oorzaak kan zijn geweest in de stal. We zijn zelfs zo ver gekomen dat ook de eigenaresse even met de clicker aan de slag kon en we samen de merrie alvast konden laten kennismaken met de target. Hoe leuk is dat?

Het uur wachten op de paardenarts dat anders koud en saai was geweest, vloog hierdoor voorbij. En op het moment dat we klaar waren met de training en het paard opeens meer met haar been bezig was, verscheen de paardenarts. Ik kon nog blijven, dus dat deed ik. Ik hielp graag mee want als een paard met een wond onderzocht en behandeld moet worden, dan zijn een paar extra handen en ogen vaak best welkom.

Er is goede hoop dat de merrie goed herstelt en gelukkig is er genoeg dat we wél kunnen trainen, dus we kijken ondanks dit ongeluk al uit naar de volgende keer. Dát vind ik nou zo mooi aan mijn werk: ik kijk naar wat wél kan in plaats van wat niet kan.

Hartelijke groet,
Merel Burggraaf

Vlog #23 Vindt Hippie zijn Micklem Multi Bridle Fijn???

In deze korte vlog laten Hippie en ik zien wat de eerste ervaring is met het Micklem hoofdstel, de multibridle. Hip is gevoelig en heeft een hele duidelijke mening, dus het was best even spannend. Ik heb het toch gewoon gekocht via de webshop van Het Drunen’s Ruiterhuis omdat ik zoveel goede geluiden over de Micklem Multibridle heb gehoord. Dat is natuurlijk een risico, maar ik durfde het aan.

Veel kijkplezier!
Hartelijke groet,
Merel & Hippie



Vlog #22 Nieuwe Micklem Bridle – Hippie Haat Zijn Hoofdstel 2 & Review

Dit is het vervolg op vlog nummer 16 (link onder deze video op YouTube). In vlog nummer 16 vertelde ik je dat Hippie een zijn hoofdstel haat. Het ging hierbij om een, in mijn ogen, hele fijne kaptoom die helemaal zacht onderlegd was en die ik goed op zijn hoofd had afgesteld. Het knelde nergens. Ik hield er rekening mee dat zijn weerstand om het hoofdstel aan te doen te maken had met oude ervaringen en daarom heb ik in die vlog laten zien hoe ik er met clickertraining in vrijheid ervoor zorgde dat Hip zijn hoofdstel weer probleemloos aan liet doen. Ik merkte echter dat in de loop van de tijd bij Hippie de weerstand weer terug kwam. Dit maakte mij duidelijk dat er een andere reden was en ik vermoed dat het hoofdstel oncomfortabel was of hem zelfs ergens pijn deed. Toen ik vervolgens ervoor koos om Hip met een halster te longeren en hij opeens veel vrijer bewoog werd dit voor mij dubbel bevestigd. Hij liet zijn hals mooier zakken en zijn neus kwam meer naar voren. Het hoofdstel heeft hem dus ergens belemmerd. Ik kies ervoor het merk en type van die kaptoop niet te noemen omdat ik denk dat het in dit geval Hip is die ergens gevoelig is (geweest). Deze past duidelijk niet bij Hip, maar ik heb er andere paarden probleemloos in zien werken. Tijd voor een deel 2 dus!!
***
Ik geef vaak alles wat tijd omdat ik dan eens goed kan voelen wat de volgende stap zou kunnen zijn. Voorlopig ging het longeren met een halster prima. Ook tijdens de les met onze revalidatietrainster (opgeleid door 4DimensionDressage en dus door Karin Leibbrandt!). Ik denk dat het Micklem hoofdstel de oplossing is en ik wil graag het werken aan de hand weer oppakken. Ik heb het dus gekocht en moet het nog gaan uitproberen, maar heb wel alvast een vlog voor je gemaakt met mijn gedachten over de keuze voor dit hoofdstel. Denk jij er ook over om het Micklem hoofdstel te kopen? In deze vlog vertel ik je waarom ik dit hoofdstel heb gekocht. Ook vertel ik wat je er allemaal bij krijgt en welke mogelijkheden je hebt met het Micklem multibridle.
***
Ik ga Hip goed begeleiden bij het wennen aan het Micklem hoofdstel en zal jullie ook weer op de hoogte houden van dit proces in deel 3!
Vond je dit filmpje leuk? Like het dan alsjeblieft en abonneer je op ons kanaal als je het leuk vindt om op de hoogte te blijven.
Dank je wel!

Hartelijke groet,
Merel & Hippie

Oeps…

Oeps… onlangs besefte ik plotseling dat ik al een tijd lang over Hippie’s aversie voor het hoofdstel ben heen gewalst 🙁 Waar ik juist vanaf het begin alles prettig voor hem probeer te maken, heb ik onbewust een ‘dagelijks onhandigheidje’ gewoon opzij gezet. Achteraf gezien snap ik daar niks van. Bij alles wat ik doe, streef ik er juist naar om dat heel bewust te doen. Bij alles wat ik besluit, vraag ik me af of het goed is voor Hip, of het bij ons past en of ik het zo wel wil (zelfs als het ‘normaal’ is in de paardenwereld). En toch was er iets ingeslopen dat tegen de manier waarop ik met paarden wil omgaan indruist.

Equine Awareness Centre Merel Burggraaf paard paardengedrag gedragstraining gedragsproblemen clickertraining hoofdstel

Zo enthousiast als Hip zijn hoofd zelf in het halster steekt, zo onwelwillend is hij met het aandoen van zijn hoofdstel, of eigenlijk gebruik ik een kaptoom. Ik kan niet goed verklaren op welk moment dit is begonnen. Hij heeft als jong paard natuurlijk heel nare ervaringen gehad en daar hoort het hoofdstel ook bij. Toen ik Hip kreeg, had hij veel grotere problemen dan ‘de kaptoom’, dus het was in die tijd geen directe prioriteit. Ook begon ik toen pas met clickertraining en met positieve gedragstraining. Er is in het begin zoveel geweest om op te focussen, dat ik vooral koos voor de belangrijkste dingen. Zijn voeding, zijn rug weer pijnvrij krijgen en zorgen dat zijn gedrag minder heftig werd. Hip was al niet makkelijk met het hoofdstel/de kaptoom aandoen, maar er waren dus belangrijkere dingen op dat moment. Ik vond mijn weg om het toch bij hem aan te krijgen en het werd gewoon. De kaptoom die ik destijds had gekocht vond ik heel slecht zitten en het feit dat er metaal in de neusriem zat vond ik veel te hard. Natuurlijk bepaalt mijn hand hoe hard het inwerkt, maar dat gaat niet op als een vierjarig paard schrikt en zich losrukt. Dan doet het absoluut pijn. Waar een ander paard misschien de pijn gaat vermijden, ging Hip daar juist heel heftig tegen in. Die kaptoom heb ik daarom vervangen door een hele fijne met een neusriem van heel prettig zacht leer. Pijn is geen onderdeel van mijn training en als Hip zichzelf pijn deed, was het ook niet zijn schuld. Hij trekt immers niet zelf een kaptoom aan…

Drie jaren verstreken en het werd een gewoonte om Hip de kaptoom aan te trekken terwijl hij zijn halster nog aan had. Ik kon hem dan tegenhouden als hij er subtiel onderuit probeerde te komen. En dat probeerde hij eigenlijk altijd. Onze verstandhouding is echter zo goed, dat hij zich niet los vocht, maar het vergevingsgezind onderging. Heel nobel van hem, maar dit kan niet de bedoeling zijn.

Ik kwam vorige week terug van vakantie en door die pauze of afstand had ik weer een frisse blik. Ik kwam de weerstand weer tegen bij het aantrekken van de kaptoom en voelde zelf ook weerstand. Zó wil ik dit niet doen. We zijn natuurlijk vaak best druk en hebben plannen of doelen voor ons paard. Als je je zinnen hebt gezet op bijvoorbeeld werk aan de hand of rijden, dan wil je waarschijnlijk niet die tijd besteden aan het oplossen van een ‘gedragsprobleem’. Zeker als je tijdens de training niks meer merkt en het paard met veel zin meedoet.

Tijd voor een stukje EAC gedragsrevalidatie dus 🙂 In mijn analyse kon het niet deze kaptoom zelf zijn, maar is er een emotie met bijbehorend gedrag ontstaan bij het aantrekken van de kaptoom, een geconditioneerde emotionele respons. Ik pakte tijdens een hele fijne clickertraining sessie afgelopen donderdag de kaptoom erbij en liet deze aan Hip zien. Zijn reactie was OVERDUIDELIJK en heb ik gelukkig vast gelegd op video. Zijn enthousiasme sloeg om in weerstand. Hij deed niet meer mee, maar draaide zich om. Ik heb clickertraining ingezet om hem weer positief te laten zijn over de kaptoom en ieder stapje in dit proces begeleid. Een deel hiervan heb ik voor je in deze vlog vastgelegd. In totaal heb ik er afgelopen donderdag en zaterdag 10 minuten aan besteed, 2 x 5 minuten. Met als resultaat dat Hip sinds zaterdag  zijn hoofd zelf in de kaptoom doet en ik deze verder kan aantrekken, in vrijheid.

Zo zie je maar weer… met zo’n kleine investering kun je het leven van je paard en de band die je samen hebt een stuk leuker maken <3

Veel plezier met je paard gewenst!

Hartelijke groet,

Merel Burggraaf