Communiceren met Dieren – Hoor ik mijn Eigen Dieren?

In deze video beantwoord ik een vraag die ik onlangs kreeg en die ik uiteraard vaker krijg! Kan ik ook mijn eigen dieren horen?

Leuk dat je naar mijn video kijkt! Abonneer je gerust op mijn kanaal. Dan krijg je allerlei leuke video’s te zien en ook meer te horen over de mooie uitbreidingen die eraan komen!

Hartelijke groet,
Merel Burggraaf

Boodschap van de Paarden – April 2022

Het was weer tijd voor een mooie, indringende boodschap van de paarden. Deze paardenboodschap voor april 2022 zit vol goed toepasbare wijsheid. Precies zoals de paarden zijn… super veel spirituele wijsheid, maar wel met het benodigde vleugje verbinding met Moeder Aarde.

Veel kijkplezier!

Hartelijke groet,
Merel Burggraaf

Paardenboodschap 2022 – Verdriet als Kracht

Dit jaar start ik met iets nieuws dat mijn mooie werk met de paarden heel mooi aanvult, iets prachtigs! De paarden hebben me geroepen om deze nieuwe wending te nemen en dan luister ik, zelfs al vind ik het best spannend. De paarden hebben me geroepen om hun boodschap aan de mensheid te channelen en deze dus met jou te delen. Ik kan er alleen maar op vertrouwen dat dit het juiste pad is om te bewandelen want de paarden weten altijd wat juist is en wat nodig is.

Je vindt de boodschap in deze vlog en ook hieronder als tekst.

Paardenboodschap 2 januari 2022 – Verdriet als Kracht

Verdriet en tranen toelaten is een belangrijke kracht, een helende kracht die jullie mensen vrij maakt. Daardoor gééft het kracht. En ook al maak je jezelf graag anders wijs, je bent vergeten hoe het is om je gevoel werkelijk toe te laten. En dit geldt zeker voor je verdriet. Je moet immers door. Je moet je rug recht houden, je tranen inhouden en doorgaan. Maar is dit wel zo? Klopt dat wel?

Om dit te kunnen doen, sluit je jezelf af. Je doet ‘telkens je hart een stukje verder op slot’. En hoewel je dit doet om te kunnen blijven ‘functioneren’, weerhoudt dit je er juist van om te kúnnen functioneren.

Aan de basis van al je handelen, zou ‘voelen’ de belangrijkste peiler moeten zijn. En het werkelijke, diepe doorvoelen en beleven, mis je. Hoe ben je inmiddels niet gewend om van alles te onderdrukken? Van emotie-eten tot anti-depressiva, van een ‘onschuldig paracetamolletje’ tot allerlei afleidingen en verslavingen. De mens doet er alles aan om niet te hoeven voelen. Je raakt vlak en laat van alles over je heen komen. Je moet immers door? Maar moet je wel door? En belangrijker nog: wíl je wel zó door?

Neem eens een moment om goed om je heen te kijken. Wil je in het grote collectief van de mensheid een schakel zijn die gesloten, afgestompt en gevoelloos is geworden? Of wil je een schakel zijn die open, licht, stromend en daardoor werkelijk in verbinding is met alles wat leeft?

Die verbondenheid bereik je alleen vanuit je hart. En je hart bereik je alleen als deze open is. En je hart open je door je gevoel weer toe te laten, met als belangrijke schakel je verdriet. Zoals water dat stroomt vorm geeft aan de rotsen van Moeder Aarde, zo geeft de doorstroming van je gevoel vorm aan je leven en je liefde, je hart.

Alles wat je nu ziet gebeuren in de wereld, alles wat de mensen over zich heen laten komen, kan alleen gebeuren doordat heel veel gevoel bij mensen is weggestopt. Te veel mensen hebben niet meer het gevoel iets te hebben om voor te leven. Verdoofd laat je alles over je heen komen.

Wij paarden spiegelen je hierin. Hoeveel paarden lopen hun proef tóch, ondanks de pijn? Hoeveel paardenpijn wordt weg gestopt of ingespoten zodat de paarden ‘gevoelloos’ door kunnen blijven gaan? Een schep brokken, medicijnen en een spuit er in en door. Wat als wij paarden ons verdriet en pijn konden toelaten? Hoe lang zouden wij dit dan nog accepteren? Een paard ervaart echter geen keuze. Een paard krijg een injectie bij halsartrose, speciale ijzers onder bij hoefklachten, een scherper bit bij opstandig gedrag…

Er is een grote taak weg gelegd voor de mensheid, een grote verantwoordelijkheid met een effect op alles en iedereen. Ga maar na: als jij als mens de eigen pijn toelaat, het verdriet weer laat stromen zodat het voor altijd los gelaten kan worden, dan ga jij / gaat de mens – vanuit verbondenheid – ook de pijn van de paarden, de andere dieren en de natuur weer voelen. En reken maar dat dan heel veel heel snel wordt opgelost.

Zoveel kracht zit er in het doorvoelen en loslaten van verdriet. Zoveel kracht zit er in jou als mens, vanuit ware verbondenh
eid.”

***

Als aanvulling op deze boodschap kreeg ik nog deze mooie wijsheid door van de paarden:

De wereld kan pas opbloeien,
Als de mensheid opbloeit.

De mensheid kan pas opbloeien en stromen,
Als ook JIJ opbloeit en stroomt.


***

Ik wens je veel inspiratie voor 2022 en ook de moed om met verdriet en andere pijnpunten aan de slag te gaan, zodat je kunt open bloeien en de wereld heel veel moois kunt schenken (en jezelf ook!).

Hartelijke groet,
Merel Burggraaf

Oproep – Heb jij dat ook?

Toen Hippie Boy mijn leven binnen sprong, werkte ik al weer een tijdje in de paardenwereld op een sportstal. En eerlijk gezegd ging het er op die plek behoorlijk traditioneel aan toe. Op zich hoeft er niks mis te zijn met traditioneel, alleen zijn er inmiddels steeds meer prachtige inzichten en ontwikkelingen waarmee we paarden ondersteunen en die welzijnsverhogend kunnen zijn. En misschien zijn we in bepaalde opzichten wel enorm doorgeslagen op het gebied van paarden. Is alles wat we tegenwoordig met, op en om paarden doen dan wel gericht op welzijn? Hier kun je heel veel interessante vragen over stellen natuurlijk. En toen ik Hippie Boy kreeg, besloot ik dan ook om me bij alles wat ik met hem ging doen en bij alles wat effect op hem heeft vragen te stellen. Dat heeft me een hele mooie, interessante en soms ook lastige zoektocht opgeleverd. Eentje die zeker nog niet over is!

Heb jij dat ook?
Ben je kritisch, of juist onzeker, en vraag je je bij alles af wat je paard werkelijk nodig heeft? Dan hoor ik heel graag van je. Misschien denk je er eigenlijk niet zo heel veel over na? Ben je er wel of niet nieuwsgierig naar of je paard de dingen krijgt en doet die hij nodig heeft en leuk vindt? Ik ben heel benieuwd naar hoe jij dit beleeft. En ik ben ook heel benieuwd of je wel eens bewust iets veranderd hebt en waarom. Zijn er dingen waar je onzeker over bent of waar je over twijfelt? Ik zou het echt super leuk vinden om dit in een reactie onder deze blogpost, op Facebook of een mail te lezen (merelburggraafeac@gmail.com). Ik wil weten wat er leeft bij jou als paardenmens en waar we wellicht een gemeenschappelijke factor hebben. Waar lopen we het meest tegenaan en waar is behoefte aan een oplossing.

Ik communiceer met paarden, dus vanuit de paarden heb ik best een behoorlijk beeld van wat er leeft en wat de behoefte is, zelfs over de landsgrenzen heen. En nu hoor ik het ook graag van jou.

Hartelijke groet,
Merel Burggraaf
Het Paardenmedium

Communicatie met paarden
Paardengedragsdeskundige
merelburggraafeac@gmail.com

Altijd Blijven Luisteren, met je HART

Het is in de afgelopen zomer dat Hip zoveel verbeterde dat zelfs rijden in beeld kwam. Daar hebben we ook wat voor gedaan natuurlijk. We begonnen in maart met een instructrice die opgeleid is door de bekende Karin Leibrandt van 4DimensionDressage. Daar was ik erg blij mee want ik kan me enorm vinden in deze kijk op revalidatietraining voor paarden. Daarnaast laat ik Hip regelmatig behandelen door een hele goede chiropractor/acupuncturist. Het ging steeds beter met Hip, tot hij begon te schreeuwen.

Het is begin september als ik les heb en Hip weliswaar braaf start, maar gaandeweg tijdens de les heftig werd. Ik had hem lang niet zo gezien. Gedurende de zomer zat hier wel een opbouw in. Hij was tijdens de lessen ‘moeilijk’, maar als ik hem tussendoor trainde deed hij dat gelukkig telkens weer beter. Dressuurtraining is een vak apart, laat staan een paard revalideren! En daarom deed ik tijdens de les uiteraard ‘een stapje opzij’ en stelde me dus lerend op. Tot en met die bewuste les in september. Hip begon braaf, werd heftig en ik probeerde dit met de tips van onze instructrice op te lossen. Het werkte echter niet en prompt kreeg Hip het stempel ‘dominant’. Iets wat absoluut niet waar is en iets waar ik allergisch voor ben omdat dit gebaseerd is op misvattingen. Daar zal ik in komende blogs verder over uitweiden, maar ik garandeer je dat deze blog al laat zien wat voor enorm risico dit label is. De les liep niet naar tevredenheid en ik kon even niet meer helder denken op dat moment. Hip is ALTIJD eerlijk, werkt heel graag voor me, maar kreeg nu weer een label opgeplakt. Ik weet dat mensen geneigd zijn een paard een label te geven als ze lastig gedrag niet krijgen opgelost. Met mijn kennis echter moest het gecompliceerder zijn dan dit. Hip is altijd eerlijk.

Door een gelukkige samenloop van omstandigheden kwam vijf dagen later ‘toevallig’ een holistisch paardenarts van de bekende praktijk Den Hoek in de Bilt. Deze zeer deskundige paardenarts heeft een heel pakket aan vaardigheden, zoals chiropractie, acupunctuur, de lecher antenne en nog meer. Zij heeft twee uur de tijd genomen om Hip helemaal door te lichten en direct te behandelen. Een prachtig en interessant proces om met mijn paard door te maken. Hip was zichtbaar dankbaar. En waar ik veel opluchting door voelde was dat ze direct heel helder was over het feit dat Hip rugpijn had en niet goed in zijn vel zat (verzwakt immuunsysteem, pijnlijke maag/darmontstekingen, oud trauma e.d.). Eindelijk was bevestigd dat hij geschreeuwd had en met een hele goede reden. Hip is altijd eerlijk.

Dat Hip van ‘bijna klaar om te gaan rijden’ naar ‘tijdelijk ontrainbaar’ ging in zo’n kort tijdsbestek en met zulke goede begeleiding verbaasde me enorm. Ik besloot onze chiropractor te bellen die ons eerder begeleid had en vertelde haar wat er in de tussentijd gebeurd was, wie ik erbij had gehaald en wat de bevindingen waren. Dat is heel waardevol om te doen. Als je zo’n goed team om je paard heen hebt, is het wijs om ze er allemaal bij te betrekken. Ik kreeg door dit gesprek helderheid over de puzzel. Van de zomer kon opeens Hip’s borstbeen worden behandeld. Dit was in de vier jaar daarvoor nog nooit aan bod gekomen. Voor Hip van mij werd, was hier flink trauma ontstaan. We waren dus ineens bij een diepere laag aangekomen. Door die diepere laag te behandelen, kreeg Hip de kans die laag op te lossen. Alleen dit gaat wel gepaard met het doormaken en oplossen van de emotionele pijn en het trauma dat daar bij hoorde. Er werden dus klachten zichtbaar die eerder niet zo heftig aan de oppervlakte waren gekomen. Hierdoor zie ik het ook niet zozeer als een terugval, maar eerder als een gunstig teken dat we de kans krijgen nog meer op te lossen 🙂

Inmiddels krijgt Hip sinds september dus begeleiding hierbij. En ik heb volop positieve gedragstraining, dus clickertraining, ingezet om de stress om te keren en zijn immuunsysteem een boost te geven met happy hormones! Mijn lieve Hip gaat de goede kant op. Afgelopen week is de paardenarts van praktijk Den Hoek weer geweest. Hippie zit weer in de lift. En nu is het zaak om goed naar Hip te blijven luisteren en dat doe ik niet alleen met mijn oren, maar vooral met mijn hart.

STEL dat ik hem was gaan trainen met het doel Hip minder dominant te laten zijn. Dat had kant nog wal geraakt. En Hip zijn welzijn, gezondheid en geluk zouden hierdoor enorm in het gedrang zijn gekomen. Blijf alsjeblieft altijd goed luisteren, voelen en zoeken. Paarden zijn altijd eerlijk.

Hartelijke groet,
Merel Burggraaf

Hier had ik Hip nog maar kort. Ik geef hem hier healing en daar kon hij ook geen genoeg van krijgen zoals je ziet. Paarden zijn zeer gevoelige wezens. Ga goed en respectvol met ze om. Het gevoelsleven van een paard is net zo rijk als dat van een mens.

Een Gebroken Ziel & Paardenliefde

Mijn leven is bij momenten een behoorlijke strijd geweest. Van een full on paardenmeisje met een ‘lievelingspaard’ waarmee ik wedstrijden reed en waarmee ik al kon communiceren, ging ik door omstandigheden en trauma naar een compleet paardloos leven. Kort gezegd verloor ik nogal wat stukjes van mezelf in een periode dat het juist zo belangrijk is om jezelf verder te gaan ontwikkelen. Toen ik vervolgens ook mijn lievelingspaard verloor, kreeg ik de genadeklap en zei ik de paardenwereld gedag. Van dromen over een carrière in de paardenwereld naar totaal zielloos en ongelukkig op de bank voor de televisie. Ik had wel herinneringen aan hoe het voelde om echt van paarden te houden, maar ik kon het niet meer werkelijk voelen.

Ik had de paardenwereld en mijn liefde voor paarden ver weg gestopt zodat ik de pijn niet meer zou voelen. Echter er was één ding dat ik niet kon wegduwen, hoe hard ik het ook probeerde, en dat was het contact dat ik had met mijn vroegere lievelingspaard. Zijn naam was Eros. Hij bleef zelfs na zijn dood contact met me maken. Hij verscheen bijvoorbeeld in dromen en werd daarin steeds duidelijker dat ik terug moest naar de paarden. Op het moment dat ik me volledig op wielrennen had gestort, vertelde hij me in een droom dat ik mijn fiets op stal moest zetten en liet hij me vervolgens een sportstal zien waar ik heen moest. Er werd gesprongen en ik kon daar werken. Eros voelde wanhopig en bijna streng. Hoe ik ook probeerde mijn hart dicht te houden, Eros kwam steeds weer om me te herinneren aan mijn taak en me de weg te wijzen.

Op een dag besloot ik te luisteren. Ik besefte plotseling dat ik maar 500 meter woonde van een sportstal die nog niet zo lang bestond. Ik had geen idee waar ik moest beginnen, maar besloot dat ik wel kon vragen of ze misschien iemand konden gebruiken die mee hielp. Na een gesprek op de stal spraken we af dat ik daar zou gaan helpen met het groomen van de sportpaarden die er getraind werden. Een prachtige manier om weer rustig aan wat stappen te zetten in de paardenwereld. Ik begon ook paarden te trainen aan de longe en ik kreeg een grote eventingmerrie tot mijn beschikking om te rijden. Later kwam daar nog een Arabische merrie bij. Ik was er gelukkig weer ingerold. En ja, springen stond centraal op deze stal, precies zoals Eros me in de droom had laten zien. En dat was niet het enige.

Vlak nadat ik begonnen was met het werken op deze sportstal en ik meer en meer vertrouwd raakte met alle paarden en steeds meer taken op me nam, ontmoette ik Hippie Boy <3 Een grote schimmel die het heel moeilijk had en die van iedereen bang was door de vreselijke dingen die hij meemaakte, maar die met mij direct een diepe band aan ging. Niemand kon wat met hem en dat werd van kwaad tot erger. Ook dit paard communiceerde direct met me. Zijn ogen volgden me altijd overal vanachter de tralies van zijn stal. Mijn hart opende zich steeds meer en toen hoorde ik op een dag Hippie zeggen: ‘Ik ben jouw paard.’ Ik had geen idee hoe, maar ik geloofde hem. Vanuit mijn hart besloot ik Hippie te helpen waar ik maar kon en precies zoals hij had gezegd werd hij binnen enkele maanden als door een wonder mijn paard.

Inmiddels heb ik Hippie 4,5 jaar en is het openen van mijn hart nog een heel project geweest. Ik was zover van mezelf verwijderd dat ik nog heel lang niet kon voelen dat Hip echt mijn paard was. Ik kon het niet geloven zelfs toen ik al een aantal jaar voor hem zorgde. Trauma kan een mens heel ver bij zichzelf vandaan halen, maar één ding heb ik zeker van de paarden geleerd. Door je hart, heel moedig, toch steeds weer een beetje meer te openen, kun je zelfs de diepste wonden helen en vanuit je hart absoluut weer een diepe verbinding aangaan met je paard. En dit heeft voor Hippie ook betekent dat hij zelf meer en meer kan helen van zijn trauma. Vanuit die hartverbinding werk ik met alle paarden en hun eigenaren en door die hartverbinding is mijn ziel gelukkig weer wakker geworden en heb ik mezelf weer helemaal terug gevonden.

En zo zie je dat je grootste wond ook je grootste zegen kan zijn want vanuit deze ervaring heb ik mijn werk met de paarden opgebouwd met de volgende missie:
***
Met mijn gave om met paarden (en andere dieren) te communiceren en vanuit mijn kennis van paardengedrag en positieve gedragstraining inspireer ik mensen om vanuit hun hart verbinding te maken met hun paard (of ander dier) en om van daaruit zowel de relatie als het gedrag te herstellen.
***

Hoe meer ik mijn hart en ziel heb geheeld, hoe minder ik boodschappen van Eros heb gekregen. Ik vermoed dat hij eindelijk gerustgesteld is en geniet van het gras op de eeuwige weide en hopelijk is hij ook een beetje trots op me <3

Hartelijk groet,
Merel Burggraaf


Hondje Maakt Duidelijk Wat Wij Mensen Doen

This slideshow requires JavaScript.

Over het algemeen praat ik met paarden, maar ook met honden en deze keer heb ik een bijzonder intens, maar mooi, gesprek gehad met een Beagle. Het maakte weer helemaal duidelijk dat wij mensen enorm veel verantwoordelijkheid hebben wanneer we een dier ‘hebben’ en dat een dier zo enorm afhankelijk is van ons. Het gesprek met deze hond bevestigde me wederom hoe belangrijk het is om met een dier in gesprek te gaan en te overleggen wat je met hem of haar van plan bent. Meestal gebeurt dit niet, met als gevolg dat een dier niet weet wat hem of haar overkomt en met trauma als gevolg. Wat was deze kleine wijze hond overkomen?

Zoals bij de paarden wilde ik ook in dit geval geen informatie hebben vooraf. Het hondje kwam direct goed door. Hij voelde in de war en overrompeld. Hij was even helemaal de weg kwijt, intens verdrietig en ik voelde chaos in zijn hoofdje. Hij vertelde dat hij zijn castratie niet had zien aankomen en begon te huilen. Het had hem overrompeld. Hij had op dat moment ook nog niet ervaren wat het is om een mannetje te zijn. De castratie gebeurde toen hij 9 of 10 maanden oud was. Hij wist ineens niet meer goed hoe hij met andere honden om moest gaan en was erg onzeker geworden. Niet alleen door het gebrek aan het gevoel een mannetje te zijn, maar ook omdat hij had ervaren dat hem ineens uit het niets iets kon overkomen dat hem traumatiseerde. De onverwachtheid van de castratie borduurde voort op het trauma van de onverwachte scheiding van zijn moeder en de andere pups. Je kunt je voorstellen dat deze hond niet meer kon inschatten wanneer er weer uit onverwachte hoek een gigantische klap zat aan te komen. Zelfs al zou er nooit meer iets gebeuren, dan nog nam hij deze angst en het gevoel compleet overrompeld te worden overal mee. Hij vertelde verder dat dit hem het gevoel gaf dat hij geen invloed had op zijn eigen leven.

Ik heb niet alleen naar de Beagle geluisterd, maar ook met hem gepraat en ondertussen healing gegeven. Hij liet heel veel los, huilde en sprak. Ik voelde de emotionele veranderingen en hielp hem zijn trauma’s los te laten. Na het gesprek zei hij ‘Ik ben vergevingsgezind.‘ Hij liet me zien dat het klaar was en dat hij met zijn bal ging spelen. Ook heb ik zijn mens alles laten weten en wat tips gegeven. De volgende ochtend al heb ik een mailtje ontvangen waar ik heel blij van werd. Het hondje was weer vrolijk en vrij in het bos. Hij speelde met zijn bal én hij plaste voor het eerst weer als een mannetje! Zijn mens was diep geroerd, heeft hem stevig geknuffeld en verteld dat ze van hem houdt.

Ik hoop dat je door dit verhaal erachter komt dat dieren een net zo rijk gevoelsleven hebben als mensen en dat het belangrijk is dat ze mee kunnen beslissen over hun lijf en over hun leven. Dieren hebben net zoveel recht als mensen op een keuze en op zijn minst om vooraf geïnformeerd te worden over wat voor plannen er zijn. Dit kan van alles zijn, een castratie, een nieuwe baas, een nieuw dier erbij in huis, … etc. Natuurlijk heeft, helaas, niet iedereen dezelfde gave als ik, maar weet dan in ieder geval dat dit tot de mogelijkheden behoort en schakel gerust hulp in! Het is echt heel mooi om te zorgen dat je weet wat je dier wil en hem of haar te helpen helemaal zichzelf te zijn. Je krijgt dan net zo’n fijne, blije, vrije hond als mijn hond Olaf (zie foto’s).

Hartelijke groet,
Merel Burggraaf

Heel Veel Paardenpraat

De afgelopen weken heb ik vooral laten zien hoe het met mijn lieve Hippie Boy gaat. Ik ben ook zo trots op hem! Maar ik ben natuurlijk niet alleen met Hippie bezig. Integendeel, ik doe zoveel readings en healings voor paarden, dat het me leuk leek om een blogpost te schrijven met wat van de hoogtepunten en wat er zoal voorbij komt. Geen enkel paard is hetzelfde en geen reading is hetzelfde. En hoewel ik ontzettend veel readings heb gedaan, blijf ik me verbazen over wat er voorbij komt!

Geen reading is hetzelfde, maar wat ze allemaal gemeen hebben is dat de eigenaar of verzorger het paard wil helpen. Ik krijg dan ook vragen als: waar komt deze gedragsverandering vandaan, waarom eet mijn paard niet meer, wat heeft mijn paard nodig op dit moment, welk besluit moet ik nemen met betrekking tot deze verhuizing, wat is er in het verleden gebeurd met mijn paard, wat heeft mijn paard nodig om fysieke klacht X te verhelpen? Ik geef graag een paar voorbeelden van de afgelopen paar weken.

Stoppen Met Eten

Ik trof een eigenaresse met grote zorgen. Haar grote vriend waar ze alles voor doet, at niet meer. Geen hooi, niks. Toen ik contact maakte met het paard was hij erg voorzichtig met zijn informatie. Het was duidelijk dat hij niet helemaal open was naar me omdat hij zijn eigenaresse beschermde. Toen ik doorvroeg, bleek dat hij niet meer at omdat hij bepaalde problemen/emoties overnam van de eigenaresse om haar te helpen. Het resultaat was dat hij niet meer at en daar kreeg de eigenaresse nog meer stress van. Ik kon hem uitleggen dat hij haar beter kon helpen door goed te eten en te zorgen dat het met hem juist goed gaat. Alleen zo kan de eigenaresse zich bij hem juist weer steeds beter gaan voelen en in ieder geval niet nog meer stress krijgen. Het paard begreep dit heel goed. Probleem opgelost. Hij at weer.

Beslissingen
Wat ook regelmatig gebeurt, is dat de eigenaar het paard wil betrekken bij een beslissing. Dat vind ik altijd zo mooi! En paarden voelen zich echt super gezien als ze zeggenschap krijgen over zichzelf. Dit gaat regelmatig over verhuizingen en pas geleden nog om een castratie. Paarden krijgen niet alleen graag zeggenschap over zichzelf, maar ze zijn ook erg wijs. Paarden kunnen het grotere geheel en de verschillende belangen heel goed zien en daardoor kunnen ze de gevolgen van een besluit goed inschatten. Paarden zijn keer op keer grote nobele wijze meesters waar wij heel veel van kunnen leren. Een reading die me ook erg is bijgebleven, is een reading over het wel of niet laten inslapen van een paard. Wat een moeilijk besluit! De informatie van het paard was echter zo helder, zo doordacht, zo in lijn met het grotere geheel, dat het besluit op deze manier niet alleen een stuk makkelijker werd, maar het afscheid ook een stuk mooier en draaglijker.

Preacher (Florida, VS), ná een intense healing, toont dankbaarheid en connectie.

Dankbaarheid en Liefde
Waar ik paarden ook erg om bewonder is het feit dat ze vaak zo dankbaar zijn als een eigenaar zijn best doet om het paard te geven wat het nodig heeft of het paard na een heftig leven een fijn leven geeft, ook al is het paard misschien niet meer helemaal heel. Ook gebeurt het regelmatig dat een paard letterlijk zegt van zijn eigenaar en bijvoorbeeld bepaalde mensen om hem heen te houden. Paardenharten zijn zó groot en als ze je hun liefde schenken, dan reken maar dat je in een bad van liefde terecht komt. Dat ik dit kan voelen is een van mijn grootste cadeaus.

Muziek Als Boodschap
Soms gebeuren er ook best vreemde dingen en dan moet ik er maar op vertrouwen dat de eigenaar het kan plaatsen. Zo had ik laatst een zeer goed en makkelijk gesprek met een prachtige hengst. Toen ik na de reading nog wat extra healing gaf aan hem, liet hij me muziek horen. Dit specifieke nummer bleef zich maar herhalen in mijn hoofd. Terwijl ik dit hoorde, voelde ik mijn twijfel of ik dit wel aan de eigenaar kon vertellen. Het was namelijk een nummer uit de Efteling en misschien werd het wel gek of kinderachtig gevonden. Natuurlijk heb ik dit wél gedeeld en kreeg ik een prachtige reactie terug. Juist dit nummer had enorm veel betekenis en dit raakte enorm. Een teken dat het paard zich enorm gezien voelt en wil laten weten dat hij zijn eigenaar ook werkelijk ziet, zelfs de diepste emoties.

Honden
Ook voor honden doe ik readings. Ik ervaar honden als wezenlijk anders dan paarden, maar oh wat hebben ze een groot hart en wat een interessante gesprekken heb ik met deze sociale en beschermende dieren. Ik merk dit trouwens ook in mijn communicatie met mijn eigen paard Hippie Boy en mijn Whippet hond Olaf. Waar Hippie liefdevol streng en nobel is in zijn communicatie, is Olaf vinnig en eigenwijs. Dit past helemaal bij deze persoonlijkheden.

Dit is zo maar een greep en dan ook telkens maar een samenvatting. Ik krijg tijdens mijn readings allerlei informatie door. En omdat ik vooraf nooit iets wil weten over het dier, is het voor de eigenaar heel bijzonder om zo te kunnen controleren dat mijn informatie allemaal klopt. Dieren zijn ook super eerlijk. Ik geef ze de kans om werkelijk te kunnen delen wat ze willen delen en verander de informatie niet. Soms hoop ik dan maar dat de eigenaar het goed opvat, maar gelukkig komt dit altijd goed. Het dier weet kennelijk precies wat hij of zij tegen de eigenaar kan zeggen.

Gesprek met je Paard of Hond?
Wil jij ook graag dat ik met je paard (of hond) communiceer? Neem dan gerust contact met me op via het contactformulier via deze website of door een e-mail te sturen aan merelburggraafeac@gmail.com.
Ik werk op afstand, dus ik werk voor heel Nederland, België, de Verenigde Staten en waar dan ook ter wereld 🙂

Hartelijke groet,
Merel Burggraaf
Ook Hippie ontvangt regelmatig healings, mijn grote vriend!

Een Band Met Je Paard – Het Systeem

Equine Awareness Centre Merel Burggraaf paardengedragsdeskundige paarden paardengedrag healer medium voor paarden Profielfoto
Wanneer we een paard kopen, hopen we allemaal dat we een band met het dier krijgen. De een heeft misschien wat meer tijd nodig dan de ander, maar als we goed zijn voor ons paard dan ontstaat die band vaak wel. Sterker nog het paard wordt onderdeel van het systeem waarin je je bevindt. Dit thema is de afgelopen twee weken in verschillende readings en healings nogal actueel, dus wil ik er graag wat over delen met je. Eén van de readings was trouwens met een hond. En hoewel een hond en een paard enorm verschillen hebben ze een ding zeker gemeen en dat is dat ze met hun mens een diepe band aangaan.

De afgelopen weken kom ik telkens, hoewel het compleet verschillende situaties betreft, dezelfde dynamiek tegen. We gaan een band aan met ons paard (of hond dus), we doen er leuke dingen mee, we geven ze de best mogelijke zorg en als het een paard is met een verleden, dan helpen we hem ook nog om weer helemaal op de rit te komen. Onze focus is gericht op ONZE liefde voor het paard, ONZE mogelijkheden om hem te helpen en te verzorgen en ONZE band met hem. Het paard staat in het centrum van onze aandacht en liefde <3 En dat is prachtig! Waar veel mensen zich niet zo van bewust zijn, is dat er vanuit al dit moois een bepaald systeem ontstaat. Zeker met paarden zijn mensen zich er minder van bewust omdat een paard nu eenmaal niet bij je thuis op de bank ligt 😉

Het Systeem
Jij bent onderdeel van een systeem dat je met bijvoorbeeld je partner en/of gezinsleden hebt gevormd en waar ieder zijn of haar rol heeft en waarin je ook elkaar aanvoelt of in ieder geval een bepaalde wisselwerking hebt met elkaar. Dit spreidt zich natuurlijk ook verder uit naar bijvoorbeeld je ouders en broers of zussen. De dieren waarmee je een band opbouwt worden ook onderdeel van het systeem. Zeker een kuddedier als een paard of een roedeldier als een hond gaan, met een beetje prettige voorwaarden, moeiteloos een band met je aan en worden een schakel in het systeem. Gaat alles goed, dan is dit prima. De paarden (en hond) die ik in de afgelopen weken heb gesproken, hebben weer gezorgd voor een mooi stukje bewustwording, en wel de volgende.

Wat Gebeurt Er Nu?
Een paard mag dan iets verder van huis staan, wat jij voor hem voelt, voelt hij voor jou. En ja ook op afstand 🙂 En dan gebeurt er iets dat jij helemaal niet wil. Je paard voelt niet alleen feilloos aan wat jij voelt, maar ook wat er speelt en waar je last van hebt. Ga je door een moeilijke tijd heen, dan treedt het systeem in werking. En in dit geval zijn de rollen omgekeerd. Het paard gaat meevoelen, je emoties overnemen of mee helpen dragen. Wat jij merkt is dat je paard zich niet goed voelt, hij is zichzelf niet, eet bijvoorbeeld niet of presteert niet wat hij normaal kan. En omdat je niet in de gaten hebt dat het paard voor JOU zorgt en iets te veel met je meeleeft, ga jij je ook nog zorgen maken om hem en je voelde je al zo rot.  Mmm…  eerder schreef ik dus over ONZE liefde en zorg voor het paard, maar omgekeerd werkt het dus net zo. Alleen het probleem is dat er in dit geval niemand bij gebaat is. Integendeel.

Soms heeft je paard ergens last van en dan zorg je ervoor dat hij weer op de rit komt. Als het goed is, doe je dit niet door zijn pijn over te nemen, maar door hem te voorzien van de juiste behandeling, voeding of training. Jij bent verantwoordelijk voor je dier <3
Soms heb jij ergens last van en dan zorg jij ervoor dat je weer op de rit komt. Het is niet de bedoeling dat het paard jouw pijn overneemt. Hij is niet verantwoordelijk voor jou, maar wel ontzettend loyaal aan je 🙂 en doet dit dus ongevraagd.

De Oplossing
De oplossing is het paard te vertellen wat er speelt én te vertellen dat hij dit niet hoeft op te lossen of over te nemen en dat het genoeg is je momenten met hem juist plezier geven. Lukt het je niet zelf of twijfel je of je boodschap goed is aangekomen? Dan kan ik helpen door met je paard te communiceren en hem bewust te maken van het systeem. Zodra het paard begrijpt dat zijn goed bedoelde hulp niet helpt, zal het paard weer normaal gaan functioneren. En dan is dat in ieder geval een zorg minder!

Hartelijke groet,
Merel Burggraaf
Equine Awareness Centre Merel Burggraaf equine healing paarden paard healing

Check, Check, Double Check


Uit een hele serie intense en bijzondere readings die ik onlangs heb gedaan voor verschillende paarden, wil ik er graag weer eens eentje uitlichten. Ik ontving een e-mail van een dame die zich zorgen maakte over haar verzorgpaard en verder liet ze gelukkig nog niets los. Dat wil ik ook nooit. Ik wil zo min mogelijk weten zodat ik zuiver kan werken. En zodat degene die het paard kent de informatie die ik doorgeef kan checken. Zo ook deze keer. Ik kreeg een foto en daar ging ik mee aan de slag.

Ik kon voelen dat haar zorgen terecht waren. Het paard liet me direct voelen hoe slecht hij zich voelt. Zowel emotioneel/mentaal als fysiek was het een hoopje ellende. Ik voelde een zware druk op zijn boeg en longen. Dit hangt samen met zijn verdrietige en depressieve gevoelens. Ik kon het paard ook zien in deze reading op afstand. Ik kon de band (of het gebrek eraan) voelen die hij heeft met de mensen om zich heen en met de plaats waar hij nu staat. Ik voelde ook de penibele situatie waarin hij nu verkeert en de ingewikkeldheid in de situatie tussen de mensen en het paard. Er is meer aan de hand en dat werd later helemaal duidelijk toen ik de verzorgster sprak ná de reading. Ik kan dat hier niet uit de doeken doen, dat is ook niet het doel van deze blogpost. Ik vroeg het paard wat hij graag nog meer wilde delen en hij liet me direct zijn maag/buikgebied voelen. Ik voelde duidelijk veel buikpijn en ook maagzweren. Dit was helemaal niet oké. Zo ben ik nog een tijdje door gegaan met zijn lijf navoelen en communiceren met hem.

Het verslag heb ik direct daarna naar de verzorgster gemaild. Uiteraard heb ik in mijn verslag doorverwezen naar de veearts. Dit paard heeft snel goede hulp nodig. Natuurlijk heb ik het paard ook healing gegeven. De verzorgster herkende erg veel van de informatie die ik doorgaf en gaf aan dat ze vlak voor de reading ook haren voor onderzoek had opgestuurd om te laten nagaan wat er met het paard aan de hand is. Gisteren, een week na de reading, ontving ik het bericht dat ze de uitslag van de meting had ontvangen. De bevindingen kwamen 100% overeen met wat ik heb doorgegeven. Zo’n check, check, double check is natuurlijk super interessant om mee te maken. Dit is niet de eerste keer dat ik dit meemaak hoor, maar toch is het iedere keer weer super fijn, vooral voor de mensen die zo blind moeten vertrouwen op mij en mijn gave 🙂

De volgende stappen worden nu genomen door de mensen en hopelijk wordt alles goed opgelost voor het paard. Natuurlijk hoop ik dat ik binnenkort weer eens berichtje ontvang over hoe het met hem gaat want ook voor dit paard is mijn hart weer helemaal open gegaan <3

En zoals ook weer in dit geval, maakt het niet uit waar je paard staat zelfs al is het aan de andere kant van Nederland of, zoals met de paarden uit de Verenigde Staten, aan de andere kant van de oceaan. Dit soort contact maak ik met gemak op afstand!

Hartelijke groet,
Merel Burggraaf
Medium voor paarden